قِيسى qeysi : قيسى ( به معنى زردآلويى كه با هسته خشك كنند ) . ك - k : كاتِ كَبوُد kate kabud : زاج كبود ( براى درمان تراخم ) . كَاته kate : كرى و ناراحتى شديدى كه بر اثر داد و فرياد ديگران بر كسى عارض شود . كاج kaj : كاج ، لوچ ، احول . كَاجُول kajul : كاج‌گونه . كَاجيره kajire : كاجيره ( گياهى است كه گل زرد دارد ) . كَاچى kaci : كاچى . كَاچى بىنِمَك kaci bi nemak : كاچى بى نمك ( مرهمى كه از آب و آرد و بدون نمك مىپزند و بر روى دُمَل و زخم چركى مىگذارند ) . كَار kar : كر . كَارَبا karaba : كاه‌ربا ، كهربا . كاركِرده [ ن ] kar kerde [ n ] : كار كردن ( به معنى اجابت مزاج ) . كَاركُ [ ن ] karko [ n ] : كاركن ( به معنى مُسهل ) . كَاسنى kasni : كاسنى . كَاسه مال kase mal : كاسه مال . ( ماليدن خاكشير و نبات و يخ و آب در يك كاسه براى درمان قى و اسهال بچّه‌ها ) . نك : يَخسوّ . كَافوُر kafur : كافور . كَاقَزِ قَن [ د ] kaqaze qan [ d ] : كاغذ قند ( از كاغذ آبى رنگى كه روى كلّه قند مىپيچيدند قطعات كوچك گردى مىبريدند و براى دفع درد نيمه سر به روى شقيقه مىچسباندند ) . كَاكُتى kakoti : كاكوتى . كَاكُل زَرَّت kakole zarrat : كاكل ذرّت ( كاكل سر خوشه ذرّت ) . كَاگِل kagel : كاه‌گِل . كُام kom : كام ( 1 - آرزو ، مراد ، خواست . 2 - سَقّ دهان . كام را " كُده kode " نيز مىگويند ) . كُام كِرده [ ن ] kom kerde [ n ] : كام كردن ( 1 - ناراحت شدن بر اثر ترسيدن آنچه در انتظار آنند . 2 - كام برداشتن ، كام برگرفتن : آنست كه دايه كام كودك را بالا مىزند و يا در ناراحتىهاى حنجره و كام آن را با انگشت بالا مىزنند ) . كُانه kone : كهنه ( بيمارى پيشينه‌دار و مزمن ) . كُانه مُن [ د ] konemon [ d ] : كهنه ماند ( مزمن ) . كَاهِش kahes : كاهش ( لاغرى ) . كَاهُو kahu : كاهو . كَاهيده [ ن ] kahide [ n ] : كاهيدن ( لاغر